Mabon en de herfstequinox • Tijd voor balans en loslaten

De herfstequinox: evenwicht in licht en donker

Op 23 september 2026 om 02.05 uur beleven we de herfstequinox. Op dat moment passeert de Zon de hemelequator en begint op het noordelijk halfrond astronomisch gezien de herfst. Rond de equinox zijn dag en nacht ongeveer even lang. Daarna worden de nachten steeds langer en de dagen korter. De periode nodigt daardoor bijna vanzelf uit om het tempo wat te verlagen en naar binnen te keren. Na de herfstequinox neemt het aantal uren daglicht verder af en bewegen we stap voor stap richting de donkerste periode van het jaar.

Mabon in de wicca-traditie

Binnen wicca en verschillende hedendaagse natuurspirituele tradities wordt rond de herfstequinox Mabon gevierd. Het feest maakt deel uit van het Jaarwiel, een cyclus van acht momenten die verbonden zijn met de veranderingen in de seizoenen. De herfstequinox is een astronomisch verschijnsel. Mabon is de naam die binnen bepaalde neopaganistische tradities wordt gebruikt voor het oogstfeest rond dat moment. Beide vallen dus samen in dezelfde periode, maar betekenen niet helemaal hetzelfde.

Mabon volgt op Lammas (1 augustus, het eerste oogstfeest) en wordt later opgevolgd door Samhain (31 oktober, het feest van de voorouders en het begin van de donkere helft van het jaar). Mabon neemt binnen het Jaarwiel een bijzondere plaats in: het is het feest van balans en dankbaarheid, een moment waarop we oogsten wat we hebben gezaaid en ons tegelijk voorbereiden op loslaten en stilte.

Het tweede oogstfeest, Mabon, is een tijd om je klaar te stomen voor de winterperiode. De natuur begint zich terug te trekken. Bladeren verkleuren en vallen. Er is kort een klein evenwicht: de ene boom is nog volop groen, de andere verliest al zijn bladeren. Na de equinox maakt ook de natuur zich op voor een donkere, koude periode.

Bessen, noten en fruit zijn overvloedig aanwezig. Druiven worden geplukt en verwerkt tot wijn. De herfstequinox is opnieuw een feest voor wicca’s om de oogst te eren. Figuurlijk gaat dit over het oogsten van wat je hebt gezaaid. Als je terugkijkt naar de afgelopen maanden, wat heb je dan bereikt? Hoe ben je op dit punt gekomen? En hoe wil je verder? Misschien heb je een band met iemand opnieuw versterkt, een belangrijke keuze gemaakt of geleerd om anders naar een situatie te kijken. Hoe hebben anderen je geholpen, en op welke manier heb jij zelf steun geboden?

De herfstequinox nodigt je uit om even stil te staan: wat wil je meenemen naar de komende maanden, en wat is klaar om losgelaten te worden? Misschien voel je dat je sociale contacten meer aandacht mogen krijgen, of dat je eindelijk een oude gewoonte mag laten gaan.

Maak het tastbaar: schrijf op een papiertje wat je wilt loslaten en verbrand het in een vuurvaste schaal. Zie hoe de as ruimte maakt voor iets nieuws. Wat je wilt behouden en doen groeien, kan je kracht bijzetten door het in een kaars te krassen, met een symbool of een woord dat voor jou betekenisvol is. Laat de kaars stukje bij beetje opbranden, alsof je dagelijks licht geeft aan je intentie.

De korter wordende dagen zijn ook een uitnodiging om wat gas terug te nemen. Maak tijd voor zelfreflectie: waar zit je licht, waar je schaduw? Vaak zijn beide sterker met elkaar verbonden dan je denkt. Je sterke kanten kunnen bijvoorbeeld gegroeid zijn uit periodes waarin je kwetsbaar was. Door beide eerlijk naast elkaar te zetten, leer je jezelf beter kennen en ontstaat er meer ruimte voor rust en balans.