Zelfgecreëerd trauma: een vergeten puzzelstuk

We hebben het vaak over trauma’s, meestal gekoppeld aan concrete gebeurtenissen zoals verlies, mishandeling of emotionele verwaarlozing. Toch bestaat er ook een subtielere vorm: het zelf gecreëerde trauma.

Jarenlang liep ik zelf rond met een trauma dat geen logische oorsprong leek te hebben. Het had wél impact op mijn leven, maar ik kon niet verklaren waarom ik dit met me meedroeg. Na veel innerlijk werk kwam ik tot het inzicht dat dit niet zomaar een willekeurig wond was, maar een zelf gecreëerde imprint. En ik ontdekte dat ik er zelfs meerdere bij me droeg.

Wanneer ik hierop invoelde en aan Source vroeg waarom mensen dit doen, kreeg ik drie antwoorden:

1. Karmische lessen - Een onopgeloste beweging uit een vorig leven zoekt in dit leven een plek. Wat je ooit hebt veroorzaakt, ervaar je nu zelf, om het bewustzijn rond dat thema te vergroten.
2. Secundaire trauma’s - Soms was je in je kindertijd nog niet klaar om een eerste trauma volledig te voelen. Dan creëert je systeem een tweede, duidelijker trauma om het oorspronkelijke te beschermen of zichtbaar te maken.
3. Zielsmissie & groei - Bepaalde trauma’s worden onbewust ‘gecreëerd’ omdat ze later nodig zijn voor je pad. Ze leiden je naar inzichten, kracht of wijsheid die je enkel via deze route kan belichamen.

3 misverstanden over zelfgecreëerd trauma

1. “Het is niet echt.”

Een zelf gecreëerd trauma voelt voor je lichaam en zenuwstelsel even echt als een trauma dat van buitenaf is ontstaan.

2. “Ik heb het zelf gedaan, dus ik ben schuldig.”

Schuld speelt hier geen rol. Het gaat om een onbewust beschermings- of groeimechanisme dat voortkomt uit je ziel of psyche.

3. “Als ik het zelf heb gemaakt, moet ik het ook alleen oplossen.”

Heling mag je altijd samen doen: met therapeuten, healers of in een veilige groep. Zelf gecreëerd betekent niet dat je het in isolatie hoeft te dragen.