Zelfrespect is een gamechanger

Je persoonlijke waarde erkennen komt voort uit liefde voor jezelf. Wanneer je er even bij stilstaat, is dat eigenlijk iets heel merkwaardigs: het leven weet dat we waardevol zijn – het heeft ons geschapen. Het zijn wij, mensen, die de illusie hebben ontwikkeld dat we niet waardevol zijn, of dat niet alle wezens even waardevol zijn. We leven in een wereld waarin – onder meer vanuit een toxisch patriarchale overtuiging die ons belemmert om voluit en liefdevol te leven – alles wordt gezien als competitie tussen mensen, en de planeet als iets dat mag worden geëxploiteerd en leeggezogen voor het ‘goed’ van de mens. Alles staat in het teken van macht en bezit, niet van welzijn, meer bepaald bij diegenen die het patriarchale spel het best beheersen.

Binnen deze energie kon ik onmogelijk mijn eigenwaarde een plaats geven, en dus heb ik mij uit het spel teruggetrokken. Ik heb het over een andere boeg gegooid.

• Het leven is geen wedstrijd, geen competitie. Ik ben niet beter dan een ander. We zijn allemaal waardevol
  en waren/zijn allemaal bevangen door de illusie dat dit niet zo is. Wanneer je de competitie uit je leven bant,
  verschuift er een groot deel van je energie en je denken naar een werkelijk samen-leven met de wereld. Concurrentie
  verdwijnt en maakt plaats voor het vieren van elkaars succes, want er is genoeg voor iedereen.
• Ik ben waardevol, en mijn behoeften verdienen aandacht. Die mogen vervuld worden. Maar dit hoeft niet
  ten koste van anderen. Moeder Aarde voorziet voor alle wezens al het nodige. Ik deel het land waarop ik leef met
  hen allen en we steunen elkaar in ons welzijn.
• Ik neem de macht over mijn waarde en welzijn terug in eigen handen. Niemand anders kan bepalen hoe
  waardevol ik ben. Kritiek en feedback die enkel bedoeld zijn om mijn waarde, mijn werk en integriteit te ondermijnen,
  vertellen het verhaal van de verzender. Niet meer dan dat. Ik ben altijd en overal waardevol.

Wil je leren hoe je je grenzen opstelt? Lees verder onder de boekvoorstelling.

1. Begin eerst je grenzen voor jezelf op te stellen. Ik bedoel hiermee dat je voor jezelf begint af te bakenen wat oké is en wat niet, zonder dit naar de buitenwereld te uiten.
2. Start met het opsommen van je nee’s en geef aan waar je je oncomfortabel voelt in veilige situaties: bij de dokter, bij de therapeut, bij de kapper (waar ik een aangenaam intiem moment heb ervaren en daarbij een patroon van angst heb weten te doorbreken), bij de ober op restaurant, …
3. Vind inspiratie bij mensen die volgens jou krachtige en gezonde grenzen hebben en leer van hen. Vraag steun bij vrienden en wanneer die er niet voor openstaan, stel je dan open voor andere mensen die jouw grenzen respecteren en jou daarbij willen helpen.

Benieuwd naar het vervolg? Ontdek Meditatie om jezelf de ruimte te geven.