Genezing begint daar waar verbinding is, met jezelf, je ziel en met het grotere geheel

Bloom: Je zegt vaak ‘het lichaam is de poort naar bewustzijn’. Hoe kunnen mensen leren luisteren naar hun lichaam?

Richard Hoofs: ‘Dat begint bij vertragen. We leven in een tijd waarin we vooral vanuit ons hoofd reageren, met analyse en met logica. Maar het lichaam spreekt in fluisteringen. Spanning, vermoeidheid, hoofdpijn, een gevoel van beklemming in de borst, …. Dat zijn geen toevalligheden, maar signalen. Je lichaam probeert je iets te vertellen. Wanneer je daar aandacht aan geeft zonder oordeel, dan begint de taal van je lichaam zich te ontvouwen. In mijn werk help ik mensen om die taal weer te leren verstaan. Het lichaam liegt nooit. Het herbergt een enorme wijsheid, vaak veel ouder dan ons denken.

Wat vaak gebeurt wanneer mensen aandachtig beginnen luisteren naar hun lichaam, is dat ze merken hoeveel ze eigenlijk al wisten, intuïtief. De wijsheid van het lichaam uit zich niet spectaculair of luidruchtig, maar subtiel en precies. Het lichaam vertelt je waar je grenzen liggen, waar je waarheid zit, waar je iets vasthoudt dat allang gezien wil worden. Soms is het zo simpel als diep ademhalen wanneer je spanning voelt, of je hand op je buik leggen en voelen wat daar leeft. En als je die verbinding blijft oefenen, zonder te willen forceren, ontstaat er ruimte, ruimte waarin inzicht kan ontstaan. En vanuit dat inzicht ontstaat vanzelf beweging, heling, richting.’

Bloom: Je inspiratie heb je vooral gevonden in het oude Egypte. Wat raakt jou zo in die cultuur?

Richard Hoofs: ‘Ik heb het oude Egypte altijd ervaren als een innerlijke thuis. De eerste keer dat ik er fysiek was, in de tempel van Luxor, werd ik overweldigd door een gevoel van herkenning. Niet vanuit het verstand, maar in al mijn cellen. De symboliek, de architectuur, de energie van de tempels, …. Het is alsof alles er is ontworpen om de mens te herinneren aan zijn goddelijke oorsprong. In het oude Egypte werd het leven gezien als een reis van de ziel. De tempels waren als levende wezens, opgebouwd uit geometrie en trilling, bedoeld om bewustzijn te verruimen. Ze dienden als spiegels voor innerlijk werk, als portalen naar andere lagen van waarneming.

Wat me ook raakt in die oude wijsheden, is hun integrale visie: niets stond los van elkaar. Lichaam, geest, ziel, natuur en sterren, het was allemaal met elkaar verbonden. De oude Egyptenaren leefden volgens de cycli van het leven, met de maanstanden, met het ritme van de Nijl. Ziekte was geen op zichzelf staand euvel, maar een uitnodiging voor zelfreflectie: waar ben ik uit evenwicht geraakt? Waarin ben ik van mijn pad afgeweken?

En die vragen zijn vandaag nog even relevant. We mogen die oude kennis niet afdoen als ‘ver van ons bed’ , want ze daagt ons uit om opnieuw te voelen wat het is om mens te zijn, in relatie met alles wat leeft.’

Bloom: Zijn er Egyptische goden of symbolen die jou begeleiden in je werk?

Bloom: Heb je een paar eenvoudige tips voor wie zich wil openstellen voor die oude wijsheid, of gewoon meer afgestemd wil leven?

Richard Hoofs: ‘Begin klein. Zet je telefoon af en ga tien minuten in stilte zitten. Adem. Voel je lichaam. Stel jezelf de vraag: wat leeft er in mij? Wat in mij heeft aandacht nodig? Of ga wandelen en beschouw elke stap als een ritueel. Niet om ergens te komen, maar om te zijn. Zoals in de Egyptische mysteriën: de reis is de inwijding.

Schrijf na een droom enkele woorden op. Dromen zijn vensters naar je ziel. En net zoals de tempels volgestouwd waren met hiërogliefen, bevat jouw innerlijke wereld ook heel wat symboliek. Probeer die te ontcijferen, niet met het hoofd, maar met het hart.

Als laatste, onthoud dit: de oude Egyptenaren eerden het leven, maar ook het proces. Het was geen haastwerk. Ze wisten dat bewustwording een cyclus is, voor ons allemaal.’