Essentialia: het kaartendeck dat inzicht in beweging brengt

Ik kom telkens opnieuw bij die vraag uit wanneer ik met mensen werk. In een tarotlegging, een cirkel of een begeleiding komt er vroeg of laat een moment waarop iemand zichzelf herkent. Een kaart legt een patroon bloot dat al langer voelbaar was. Een beeld geeft taal aan iets waar nog geen woorden voor waren. Een verlangen komt dichterbij. Een oude pijn krijgt contour. Een keuze blijkt al veel langer aanwezig dan het hoofd wilde toegeven. Op zulke momenten wordt het stil, of net heel helder, en vaak zie ik aan iemands gezicht dat het lichaam al begrepen heeft wat het denken nog probeert te ordenen.

Ik hou van dat moment. Het is een van de redenen waarom ik al meer dan twintig jaar met tarot werk en waarom wijsheidssystemen zo diep in mijn leven zijn verweven geraakt. Ze tonen waar we staan, welke lagen in ons verhaal actief zijn, welke cyclussen we doorlopen en waar ons hoogste goed ons naartoe probeert te leiden. Alleen eindigt het daar voor mij nooit. Wanneer iemand na een sessie naar huis gaat, begint het dagelijkse leven opnieuw, met alles wat daarin aanwezig is: de berichten die beantwoord moeten worden, de mensen die iets van je vragen, de oude patronen die snel weer vertrouwd aanvoelen en de kleine momenten waarop je voelt dat je jezelf opnieuw dreigt kwijt te raken.

Negen maanden lang schreef ik aan de teksten. Het grootste deel ’s nachts, buiten in de tuin, met de sterren boven mijn hoofd. Een deel ook in Zweden, onderweg, in die helderheid die reizen soms met zich meebrengt, wanneer je eigen leven even uit de gewone vorm valt en je iets makkelijker hoort wat al langer in je aanwezig was. Kaart per kaart, zin per zin, woord per woord liet ik de teksten naar mij toe komen. Niet als pure channeling, zo voelt het voor mij niet. Essentialia is ook mijn eigen leven. Mijn schatkist vol tools, inzichten, vragen, rituelen en innerlijk werk. Alles wat ik zelf heb moeten doorvoelen. Alles wat ik in mijn eigen processen, trauma’s, verlangens, keuzes en heling heb verzameld. Alles wat ik bij anderen zag wanneer zij zichzelf in de ogen durfden kijken.

Daarbovenop kwam de afstemming. De vraag aan het grotere veld, aan de bron, aan mijn gidsen, aan de zielen die mij begeleiden en aan alle positieve, lichte en liefdevolle energieën rondom ons: vul mij aan. Verdiep dit. Verfijn dit. Breng de woorden naar de juiste plek. Ik schreef, herlas, voelde, wachtte, liet zinnen weer verdwijnen en liet andere zinnen komen. Ik wilde dat elke kaart een eigen energie droeg. Dat de affirmatie op zichzelf kon werken, dat de tekst eronder een laag dieper ging en dat de actie of vraag die eruit voortkwam mensen werkelijk kon ondersteunen in hun leven.

Dat het schrijven negen maanden duurde, zag ik pas later in zijn volle betekenis. Ook de Magic Guide, die ik samen met Angélique Windey schreef, had die draagtijd. Blijkbaar hebben mijn creaties tijd nodig om in mij te groeien voor ze naar buiten komen. Dat raakt aan iets persoonlijks. Ik ben in dit leven geen moeder van een kind geworden, terwijl dat verlangen ooit heel groot was. Die weg heeft mij veranderd. Ze heeft mij verdriet gegeven, vrijheid leren kennen, mijn scheppingskracht op een andere manier wakker gemaakt. Ik ben moeder van boeken, teksten, rituelen, cirkels en nu ook van een kaartendeck. Dat vervangt geen kind en hoeft dat ook niet te doen. Het vertelt alleen iets over waar levensenergie naartoe kan stromen wanneer een oud toekomstbeeld afbrokkelt en er langzaam een ander leven zichtbaar wordt.

Essentialia is daardoor heel dicht bij mij blijven staan. Het is een deck dat vertrekt vanuit symboliek, ja, vanuit energie, bewustwording en de wijsheid van de ziel, maar altijd met de vraag wat dat dan betekent in het aardse leven. Hoe zorg je voor je lichaam? Hoe neem je verantwoordelijkheid voor je geluk? Hoe kijk je je schaduw aan? Hoe transformeer je angst in grenzen en liefde? Hoe vind je opnieuw levensvreugde? Hoe beoefen je innerlijke stilte? Hoe vertrouw je op de wijsheid van de stroom? Dat zijn geen vragen voor ergens boven ons. Dat zijn vragen voor aan de keukentafel, in je bed, tijdens een wandeling, op een moment waarop je voelt dat er iets moet veranderen en je nog niet goed weet waar je moet beginnen.

"Nathalie verwoordt het zo mooi. Het lijkt bijna magie wanneer je (samen) iets creëert. We voelden elkaar intuïtief aan en kwamen samen tot dit unieke kaartendeck. De tekeningen kwamen als vanzelf. Ik tekende eerst mijn ideeën uit op papier en werkte alles verder af in Illustrator. De Tarotkaarten hebben me altijd gefascineerd, ik volgde vorig jaar een basisopleiding kaarten leggen bij Bloom. Keer op keer ben ik verwonderd en verbaasd wat de kaarten me vertellen bij een specifieke vraag. Onze eigen affirmatie-kaarten zullen voortaan zeker als extra tool ingezet worden wanneer ik de kaarten leg.

Als grafisch ontwerper was het echt een cadeau om dit werk te mogen doen. Heel dankbaar dat ik deze kans kreeg. Met hart en ziel heb ik eraan gewerkt, ik ben er héél veel uren zoet mee geweest. Het loslaten bleek niet zo evident, ik wilde achteraf geen greintje spijt hebben van de keuzes die ik maakte voor de illustraties.

Ik werd vervuld met trots toen ik Essentialia zag liggen tussen vele andere werken, onlangs op Summer Bloom Festival. (Zie foto) Een beetje hetzelfde gevoel als een oude geliefde terugzien, haha."