Over ondernemen, astrologie en leven als zoekende ziel • Interview met Bebelle Lemahieu

BLOOM: Je bent projectontwikkelaar, maar ook coach, astrologe en auteur. Waarom doe je dat allemaal als je een florerende onderneming hebt?

BEBELLE: Ik stel mij eigenlijk de omgekeerde vraag: wie heeft ooit beslist dat we allemaal in een hokje moeten passen? Ik weet niet wie dat uitgevonden heeft, maar het past alleszins niet bij mij. (lacht) Ik ben ook een echte Waterman. Die steek je niet zomaar in een hokje.

Voor mij zijn dat dus helemaal geen tegenstellingen. Ondernemen is mij met de paplepel ingegeven. Ik doe dat ongelooflijk graag. Ik word nog altijd enthousiast van projecten opbouwen, van strategie, van cijfers. Dat ondernemerschap voedt een heel belangrijke kant van mij. Ik ben iemand die ontzettend graag bijleert en altijd wil begrijpen hoe dingen werken.

Maar dat is niet het enige wat mij drijft. Ik zie rondom mij ook mensen uitvallen. Mensen die vastlopen en niet meer weten waar ze terechtkunnen. Dat raakt mij. En dan vraag ik mij af: hoe kan het dat we daar vandaag nog zo weinig over weten? Waarom besteden we zoveel aandacht aan ons fysieke welzijn, maar zoveel minder aan ons emotionele of spirituele welzijn?

Wat me uiteindelijk bij astrologie en later bij persoonlijke ontwikkeling bracht, was een heel persoonlijke ervaring. Ik liep al een tijd rond met klachten, maar geen enkele dokter kon mij vertellen wat er precies aan de hand was. Een astrologe legde verrassend snel de vinger op de wonde. Dat heeft iets in beweging gezet. Ik begon te ervaren hoe astrologie en persoonlijke ontwikkeling mij konden versterken. Ik leerde niet alleen naar de buitenwereld te kijken, maar ook naar mezelf. Ik stelde mezelf ook veel vaker in vraag. Dat maakt mij niet alleen een gelukkiger mens, maar ook een betere ondernemer.

BLOOM: Is er een moment geweest waarop jouw zoektocht echt begonnen is?

BLOOM: In alles wat je vertelt, hoor je dezelfde rode draad terug: je wil begrijpen waarom we doen wat we doen. Is dat ook wat je uiteindelijk bij astrologie heeft gebracht?

BEBELLE: Ja, zonder twijfel. Maar ik besef ook dat het woord ‘astrologie’ meteen reacties oproept. Sommige mensen haken af nog voor ze weten waarover het eigenlijk gaat. Dat vind ik jammer, want voor mij gaat astrologie niet over de toekomst voorspellen of mensen vertellen wat ze moeten doen.

Ik zie het eerder als een taal. Een manier om jezelf beter te leren kennen. Waarom voel je je tot bepaalde dingen aangetrokken? Waarom bots je telkens op dezelfde thema’s? Waarom lijkt de ene keuze vanzelf te gaan en kost een andere je ongelooflijk veel energie? Dat soort vragen fascineren mij al mijn hele leven. Astrologie is één van de instrumenten waarmee je daar naar kunt kijken. En ik zeg bewust: één van de instrumenten. Niet hét instrument. Ik lees ontzettend veel. Ik haal inspiratie uit psychologie, uit filosofie, uit geschiedenis, uit ondernemerschap... Ik probeer voortdurend verbanden te leggen. Astrologie past voor mij in dat grotere geheel. Het helpt mij om patronen te zien die ik anders misschien zou missen.

Wat ik er vooral mooi aan vind, is dat het je verantwoordelijkheid niet afneemt. Voor mij is astrologie een gereedschapskist. Je haalt eruit wat voor jou werkt. Met een hamer kun je een muur stuk slaan, maar evengoed een nagel inslaan om iets op te bouwen. Het gereedschap bepaalt niets. Jij blijft degene die kiest. Je kunt je talenten ontwikkelen of niet. Je kunt blijven vastzitten in dezelfde patronen of ermee aan de slag gaan. Astrologie nodigt je uit om bewuster keuzes te maken.

BLOOM: In je podcast Astrologica stel je vaak meer vragen dan je antwoorden geeft. Is dat bewust?

BEBELLE: Ja, heel bewust. Ik geloof niet zo in mensen die zeggen dat ze dé waarheid gevonden hebben. Die bestaat volgens mij niet. Ik wil ook niemand overtuigen. Ik wil vooral uitnodigen om de astrologie te ontdekken en anders naar jezelf te kijken.

Onlangs vertelde een vriend, Frédéric, dat hij tijdens een lange autorit naar Astrologica had geluisterd. Enkele dagen later stuurde hij me een bericht. Eén vraag was hem blijven achtervolgen: ‘Ben je de architect of het slachtoffer van je omstandigheden?’ Ik vond dat zo mooi. Die gedachte komt trouwens van Viktor Frankl, een Oostenrijkse psychiater die de concentratiekampen heeft overleefd. Hij schreef dat er tussen wat ons overkomt en hoe we daarop reageren altijd een ruimte zit. En precies in die ruimte ligt onze vrijheid. Dat idee heeft mij enorm gevormd. Ik denk dat ik daar bijna wekelijks naar verwijs in gesprekken met mensen.

Het is ook de reden waarom ik nooit iemand wil vertellen wat hij of zij moet doen. Ik vind het veel interessanter om iemand een vraag mee te geven waar die persoon misschien nog weken over nadenkt. Echte verandering ontstaat volgens mij zelden omdat iemand je een pasklaar antwoord geeft. Ze ontstaat wanneer je jezelf een eerlijke vraag durft stellen.

Ik merk trouwens dat heel veel mensen vandaag gewoon nood hebben aan een plek waar ze even mogen twijfelen. Onlangs vroeg ik aan mijn tandarts hoe het met hem ging. Hij antwoordde: ‘Ik ben moe.’ Ik dacht: wat heerlijk eerlijk, Welcome to the Club of Being Human! Waarom moeten wij ons altijd sterker voordoen dan we zijn?

BLOOM: Verandert die manier van kijken ook hoe je onderneemt?

BEBELLE: Absoluut. Misschien meer dan ik zelf besef. Vroeger lag mijn focus veel sterker op het gebouw dat we aan het creëren waren. Vandaag begint alles voor mij bij de mensen die eraan meewerken. Ik wil de mens achter de professional leren kennen. Achter mijn architect. Achter mijn aannemer. Maar ook achter mijn yogadocente.

We denken vaak dat een ondernemer hard en rationeel moet zijn, terwijl empathie en emoties eerder voorbehouden zouden zijn aan coaches. Zelf heb ik daar nooit in geloofd. Je kunt perfect duidelijke en doordachte beslissingen nemen én tegelijk oprecht geïnteresseerd zijn in de mensen met wie je samenwerkt. Sterker nog: ik geloof dat duurzaam leiderschap precies daar begint. Alles start bij de leider zelf. Zelfkennis en introspectie vormen de basis. Durven stilstaan bij de vraag: ‘Wat is mijn aandeel in dit verhaal?’ Dat vraagt eerlijkheid en moed. We dragen allemaal overtuigingen met ons mee die ons onbewust sturen. Vaak leven we volgens conditioneringen die we ooit hebben meegekregen, zonder ze ooit in vraag te stellen. Net die overtuigingen kunnen ons tegenhouden om te groeien, als ondernemer én als mens. Echt leiderschap begint daarom niet bij het leiden van anderen, maar bij het leiden van jezelf.

BLOOM: Als je één droom hebt die al die werelden samenbrengt, dan is het wellicht het paviljoen waar je aan werkt. Wat wil je daar creëren?

BEBELLE: Dat paviljoen is de optelsom van alles wat ik de voorbije jaren heb gedaan: een huis voor bewustzijn en persoonlijke ontwikkeling. Alles komt daar samen. Ik wil geen groot conferentiecentrum bouwen waar honderden bezoekers binnen- en buitenlopen. Dat interesseert me niet. Ik droom van een plek midden in het groen waar een kleine groep mensen samen kan komen. Een plek waar je even vertraagt. Waar een lezing kan plaatsvinden, een gesprek kan ontstaan of iemand gewoon even op adem kan komen.

Dat is ook hoe ik zelf het liefst leer. Niet in een grote zaal waar iemand twee uur lang ex cathedra vertelt hoe het moet. Wel in een omgeving waar mensen vragen durven stellen, elkaar inspireren en naar huis gaan met een paar nieuwe inzichten. Als ik daar mensen mag inspireren om ook uit hun vertrouwde hokjes te breken, is mijn missie geslaagd. (lacht) En dan begin ik vast weer aan iets anders.

Twee boeken die inspireren

Schrijven is voor Bebelle geen aparte activiteit, maar een verlengstuk van haar nieuwsgierigheid. In haar boeken onderzoekt ze telkens een ander aspect van wat mensen beweegt.

Coeur Rebelle is een inspirerend quoteboek vol inzichten, bedenkingen en korte teksten die uitnodigen om even stil te staan. Geen handleiding met pasklare antwoorden, maar een verzameling gedachten die aanzetten tot reflectie en gesprek.

Met Tussen hart & steen combineert ze haar ervaring als vastgoedondernemer met haar fascinatie voor mensen. Achter elk huis schuilt immers een verhaal. Een woning is veel meer dan een verzameling bakstenen. Ze staat voor herinneringen, afscheid, nieuwe kansen en soms moeilijke keuzes. Vanuit die invalshoek kijkt Bebelle naar wat wonen écht betekent.