Vrouwencirkels • De eeuwenoude kracht van sisterhood

Wat is een vrouwencirkel?

Een vrouwencirkel is een plek waar vrouwen maandelijks, vaak letterlijk in een cirkel, bijeenkomen om te ontspannen, rituelen uit te voeren, te mediteren, verhalen te delen, te helen, bij te leren, elkaar te helpen groeien, talenten te delen, zichzelf te ontwikkelen, te masseren, te lachen, te huilen. Kortom, het staat voor allerlei praktijken die vrouwen kunnen doen om zich te verbinden met zichzelf en met elkaar.

In een cirkel is iedere positie gelijkwaardig en is iedereen ook verbonden met het geheel. Het biedt een veilige plek om jezelf te zijn en je verhaal te doen. Het zijn vaak kleine groepen van ongeveer 12 vrouwen, van diverse leeftijden en achtergronden. Het concept van sisterhood staat centraal: vrouwen komen samen om elkaar te empoweren. Solidariteit en wederzijdse steun helpen je om je gehoord te voelen en sterker te staan in je eigen kracht.

Moderne vrouwencirkels kunnen verschillende vormen aannemen, van meditatieve cirkels of creatieve salons tot maatschappelijke salongesprekken, noem maar op. Het is de ideale plek om te vertragen, even te ontsnappen aan de alledaagse drukte van het leven en om sterker in je vrouwelijke kracht te leren staan.

Een eeuwenoude traditie

Vrouwencirkels worden steeds populairder en krijgen steeds meer aanhang in het Westen. Maar is dit dan een volledig nieuw fenomeen? Nee, absoluut niet. Het concept van ceremoniële vrouwencirkels is gebaseerd op de eeuwenoude traditie van de ‘moon lodge’ of ‘rode tent’.

Deze traditie dateert uit 800 v.C. en vindt zijn oorsprong bij de inheemse Noord-Amerikaanse volkeren. Doorheen de geschiedenis heeft de moon lodge in diverse culturen een belangrijke rol gespeeld, onder andere in delen van Afrika, Azië, Australië, Noord- en Zuid-Amerika. Daar was het een plek waar vrouwen eens per maand samenkwamen, vaak tijdens de menstruatie, de volle maan of de nieuwe maan.

In de heersende cultuur of religie werden menstruerende vrouwen als onrein beschouwd en moesten ze zich afzonderen van de mannen in een zogenaamde ‘menstruatiehut’. Ook om kinderen te baren, reinigingsrituelen uit te voeren, te rusten, te mediteren, elkaar te onderwijzen, verhalen te vertellen of elkaar bij te leren over het vrouwelijke lichaam, was de moon lodge een heilige én veilige plek waar vrouwen écht zichzelf konden zijn.

Deze cirkels waren gebaseerd op de ritmes van de maan, de zon en de sterren en op de ritmes van het eigen lichaam, zoals de menstruatiecyclus. Het was een plek om het vrouwelijke te ervaren en te vieren. In verbinding komen met je eigen intuïtie, je eigen lichaam, de natuur en de energie van de maan stond daarin centraal.

Vrouwencirkels: terug van (nooit) weggeweest

Tijdens de periode van de heksenvervolgingen in Europa en Noord-Amerika van de 15e tot 18e eeuw verdween de traditie van de vrouwencirkels naar de achtergrond. Een spirituele bijeenkomst van vrouwen werd als een bedreiging voor de maatschappij gezien. Vrouwen met kennis over geneeskunde en kruiden werden vervolgd en veroordeeld.

De opkomst van feministische en spirituele bewegingen heeft de afgelopen decennia voor een heropleving van de vrouwencirkels gezorgd. In Westerse landen worden deze bijeenkomsten in stijgende mate georganiseerd. Sisterhood is dus helemaal terug, en sterker dan ooit! Maar waarom juist nu?

Sisterhood leeft voort

Hoewel vrouwencirkels vandaag de dag zich niet meer baseren op het principe van de menstruatiecyclus, blijft de rode draad nog steeds hetzelfde. Veel vrouwen zoeken een uitweg voor de overweldigende en individualistische maatschappij waarin we leven. De nood aan verbinding met jezelf en anderen is nog nooit zo groot geweest. De kracht van sisterhood is als een lopend vuurtje: hoe meer het wordt gedeeld, hoe sterker het brandt. En het vuur is nog lang niet gedoofd.