Begeesterend schilderen in Frankrijk met Linda Van der Meeren

Linda Van der Meeren nodigt je uit om te schilderen naast de slapende reus van de Provence, bij Résidence Château Ferrassières in Ferrassières. Laat je bezielen door de mystieke berg met aan zijn voeten prachtige landschappen en dat onder zuiderse wolkenpartijen.

In drie dagen maak je er je eigen olieverfschilderij en proef je de passie voor de prachtige kleurenmix en speciale technieken. Je ontdekt er samen met haar dat niets sterker is dan het idee waarvoor de passie gekomen is.

De workshops gaan door in juni en september 2026. Interesse? Neem een kijkje op de website van Linda. Je verblijft in Résidence Château Ferrassières, een toplocatie met ruime appartementen gelegen in een prachtige omgeving en ideaal om te schilderen, zowel binnen als buiten. Je krijgt een mooie korting op je verblijf vanaf drie dagen.

Sinds zij kind was, had zij vooral oog voor kleuren, tekeningen en inkt. Maar ook een luisterend oor naar oorlogsverhalen van haar familie. Stilaan bleek dat ze het leven én de dood in een mooi en vredig perspectief bekeek, het leven stopt niet bij het sterven van het lichaam. Ze tekende het hele verhaal uit van haar geëxecuteerde nonkel, een grote held in het verzet, en van haar grootvader die het concentratiekamp overleefde.

Olieverfschilderijen volgden pas na een 200-tal tekeningen over Wereldoorlog I en II. De combinatie van het harde van de houtskool en de kleuren van olieverf op eenzelfde doek, was een gedurfde uiting van hoop die de ogen tijdens de tentoonstellingen op een andere manier opende.

In die tijd leerde zij haar echtgenoot Bart kennen en hij moedigde haar aan in al haar passie. Hij stimuleerde haar voor de opzoekingen opdat de oorlogsfragmenten de juiste verhalen uitbeelden op haar doeken. Het verhaal breidde uit naar de plaats van de vrouw in de oorlog.

Bart en Linda waren zielshelften en ook op vlak van creativiteit twee handen op één buik.

Maar het schilderen ging verder, uit haar hart en uit verdriet, maar ook de wilskracht dreef haar om verder te gaan. Leven uit en met respect voor Bart, maar ook voor het leven na de dood. Zo werd het schilderen nog meer haar eigen haven. Ook het kleien dat ze als koppel voordien samen uitbouwden, vermenigvuldigde zich.

Onderweg schreef ze alle ervaringen neer, het borrelde uit haar rouwpen zoals de klei haar telkens riep om verder te creëren.

'Als ik terugkijk, dan zie ik dat het creatief zijn een groot geschenk is samen met mijn trouwste vriend op bruine pootjes, Cooper, die onmisbaar voor me werd. Ik zocht en vond de moed om elke dag te overleven, om te zoeken hoe ik verder moest leven met het grote gemis. Ik ga zonder twijfel verder met datgene wat ik als juist en als goed ervaar. Ik breng het verhaal van hoop, gevuld met kleur wanneer ik schilder of klei. En ik doe dat op mijn manier. Het is meer geworden dan overleven, het is willen leven. Bewust. En in kleur.'